Kasten öldürmeye teşebbüs suçunda sanık müdafiinin meşru savunma, haksız tahrik ve eksik inceleme iddialarını reddederek bölge adliye mahkemesi mahkumiyet hükmünü onayan Yargıtay 1. Ceza Dairesi kararı.
Özet: Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince mahkum edilen sanık hakkında, istinaf mahkemesinin haksız tahrik indirimi uygulayarak 6 yıl 8 ay hapis cezasına yükselttiği hükme yönelik olarak, sanık müdafiinin eksik inceleme, meşru savunma veya sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiği, adli raporların yetersizliği ve suç vasfına dair temyiz itirazları, sanığın eyleminin hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, kullanılan aletin elverişliliği ve teşebbüsün ulaştığı aşama dikkate alındığında kasten öldürmeye teşebbüs suç vasfında ve haksız tahrik indiriminde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı tespit edilerek, istinaf hükmünün oy birliğiyle onanmasıyla sonuçlanmıştır.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1458 E., 2024/1585 K.SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜM : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasıİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2022/463 Esas, 2023/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.11.2024 tarihli ve 2023/1458 Esas, 2024/1585 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/1-2, 29, 62... . maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, adli raporların yetersiz olduğuna, suç vasfına ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir. III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, eyleme uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre ceza yaptırımının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.11.2024 tarihli ve 2023/1458 Esas, 2024/1585 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.