Yargıtay 11. Ceza Dairesi, ticari faaliyette nitelikli dolandırıcılık yapan şirket yöneticisi hakkında verilen mahkumiyet kararının temyiz başvurusunu esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Yüksek Mahkeme, tacir veya şirket yöneticisi tarafından ticari faaliyet sırasında işlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûm edilen sanık hakkında verilen hükmü incelemiştir. Sanık müdafiinin suçun oluşmadığı, kastın bulunmadığı, yeterli delil olmadığı, hata hali ve cezanın fazla olduğu yönündeki temyiz itirazlarını değerlendiren Mahkeme, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin hukuka uygun bir yargılama süreci yürüttüğünü, toplanan delillerle eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğini ve suç vasfının doğru belirlendiğini tespit ederek, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi yönündeki kararını hukuka uygun bulmuş ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar vermiştir.
11. Ceza Dairesi         2025/3327 E.  ,  2025/14175 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1083 E., 2025/1879 K.
SUÇ : Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2023/492 Esas, 2025/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nin 158/1-h, 43/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis ve 140.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 14.04.2025 tarihli ve 2025/1083 Esas, 2025/1879 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçun oluşmadığına, sanığın suç işleme kastının ve mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, 5237 sayılı TCK'nin 30. maddesi kapsamında hata hâlinin söz konusu olduğuna, hükmedilen cezanın fazla olduğuna, TCK'nin 43/1. maddesine ilişkin uygulamanın hatalı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi hâlinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması husunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 14.04.2025 tarihli ve 2025/1083 Esas, 2025/1879 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nin 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.11.2025 tarihinde karar verildi.