Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Hakaret Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına Yönelik İstinafın Reddi Hükmünü Temyiz Başvurusunun Esastan Reddiyle Onadı.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin hükmün hukuka aykırı olduğu, müvekkiline hakaret edildiği ve suçun şüpheden uzak delille ispatlanmadığı yönündeki temyiz itirazları; sanığın savunmaları, şikayetçi ve tanık beyanları ile mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunarak, haksız tahrik hükümleri ile erteleme ve HAGB koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ve bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmeyerek hüküm oy birliğiyle onanmıştır.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1436 E., 2022/2668 K.SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, olay yerinde asıl şikayetçiler tarafından müvekkiline hakaret edildiğine, tanıkların olay yerine sonradan gelmeleri nedeniyle olaya ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığına, müvekkilinin atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmesine yöneliktir. III. GEREKÇESanığın savunmalarına, şikayetçiler ..., ... ile tanıklar ... ve ...'nın beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine, koşullarının oluşmaması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına, engel sabıkası ile sanığın suçlu kişiliği değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,28.10.2025 tarihinde karar verildi.