Yargıtay 11. Ceza Dairesi, dolandırıcılık mahkûmiyetinde adli para cezası taksitlendirme ve infazdaki yasal hataları düzelterek hükmü onadı.
Özet: Dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde yapılan incelemede, önceki kanun yararına bozma kararıyla sanık lehine kazanılmış hak teşkil eden adli para cezasının taksitlendirilmemesi ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine hükmedilmesi yasaya aykırı bulunarak, bu hataların giderilmesi amacıyla hükmün ilgili bölümü çıkartılıp yerine, sanığa verilen 740 TL adli para cezasının ekonomik durumu gözetilerek 5 eşit taksitte ödenmesi ve ödenmemesi halinde yürürlükteki 5275 sayılı Kanunun ilgili maddesine göre infaz edileceği yönünde düzeltme yapılarak hüküm onanmıştır.
11. Ceza Dairesi         2025/3712 E.  ,  2025/13729 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/164 E., 2024/327 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 22.01.2024 tarihli ve 2023/6729 Esas, 2024/652 Karar sayılı kanun yararına bozma kararı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, kanun yararına bozma nedeniyle sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 22.01.2024 tarihli ve 2023/6729 Esas, 2024/652 Karar sayılı kanun yararına bozma kararına konu, Mahkemenin 16.12.2020 tarihli ve 2019/12 Esas, 2020/208 Karar sayılı ilamında, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hükmolunan 740,00 TL adli para cezasının 5 eşit taksit halinde ödenmesine karar verildiği ve bu hususun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4-b maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,
2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik dikkate alınmadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/4. maddesi uyarınca infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (6) numaralı bölümünün tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine "Sanığa verilen 740,00 TL adli para cezasının TCK'nın 52/4 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi durumları nazara alınarak taktiren 5 eşit taksit halinde ödenmesine, taksitlerin ödenmemesi halinde cezanın tümünün tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 106/3. maddesi gereğince infaz edileceğinin sanığa ihtarına" bölümünün eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.