Yargıtay 4. Ceza Dairesinin hakaret suçundan verilen beraat kararının istinaf sonrası temyizde onanması ve aynı davadaki görevi yaptırmamak için direnme suçu sebebiyle vekalet ücreti talebinin reddine ilişkin içtihadı.
Özet: Sanık müdafiinin, müvekkili hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına rağmen vekalet ücreti takdir edilmemesini hukuka aykırı bularak yaptığı temyiz başvurusu, sanığın aynı davada görevi yaptırmamak için direnme suçundan da mahkumiyetine hükmedildiği ve bu durumda avukatlık hizmetinin bölünemez olduğu gerekçesiyle Yüksek Mahkemece esastan reddedilmiş, bölge adliye mahkemesinin hem beraat hem de vekalet ücreti takdir etmeme yönündeki hükmünün hukuka uygun olduğu onaylanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2166 E. 2023/496 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyizinin; Bölge Adliye Mahkemesinin kararının çelişkili olduğu, beraat kararı verilen sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği, kararın hukuka aykırı olduğu, bu nedenle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.III. GEREKÇESanık hakkında incelemeye konu aynı davada görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, hakaret suçundan verilen beraat hükmü nedeniyle sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde ve mahkumiyet kararının kaldırılarak sanığın beraatine hükmetmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.11.2025 tarihinde karar verildi.