Cumhurbaşkanına hakaret suçundan Yargıtay tarafından incelenen davada, sanığın paylaşımlarının ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına hükmedilerek beraat onandı.
Özet: Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan açılan davada, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının istinaf yoluyla bölge adliye mahkemesince onanmasının ardından, katılan vekilinin temyiz başvurusu üzerine Yargıtay, sanığın söz konusu paylaşımlarının katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, yalnızca rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı bir hitap tarzı niteliğinde değerlendirildiğini ve eleştiri ile ifade özgürlüğü kapsamında kaldığını belirterek, istinaf mahkemesinin kararında hukuka aykırılık görmeyerek temyiz istemini esastan reddetmiş ve hükmü oy birliğiyle onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/14110 E.  ,  2026/1221 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1750 E., 2023/682 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; hükmün haksız ve hukuka aykırı olduğuna, emsal mahiyetteki Yargıtay kararları gözetildiğinde paylaşımlar ile atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, genel kastın yeterli olduğuna, paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığına, eleştiri hak ve özgürlüğünün sınırsız olmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulmasına ve sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın katılana yönelik paylaşımlarının katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı kabul edilerek, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin atılı suçun unsurlarının oluştuğuna dair yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Orhangazi 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.01.2026 tarihinde karar verildi.