yargıtay 4. ceza dairesi, cumhurbaşkanına hakaret suçundan açılan davada ilk derece mahkemesinin beraat kararını onarken, paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna hükmetti.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan açılan davada ilk derece mahkemesinin beraat kararını onarken, paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna hükmetti.

Özet: Yüksek mahkeme, Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla hakkında beraat kararı verilen sanık hakkındaki istinaf başvurusunun reddi hükmünü onamış; sanığın paylaşımlarının muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı bir hitap tarzı niteliğinde kaldığını, eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, ilk derece mahkemesinin beraat kararına ilişkin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görmemiştir.

4. Ceza Dairesi 2023/14100 E. , 2026/1219 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/235 E., 2023/802 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2.Tebliğnamede sanığın paylaşımına konu sözlerle atılı suçun unsurlarının oluştuğundan hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; hükmün haksız ve hukuka aykırı olduğuna, paylaşımlar ile atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, eleştiri sınırlarını aştığına, genel kastın yeterli olduğuna, sanıkta siyasi veya Devlet Başkanlığı sıfat ve görevi ile ilgili saik aranmasına gerek olmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulmasına ve sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Paylaşıma konu sözlerin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın katılana yönelik paylaşımlarının katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı kabul edilerek, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin atılı suçun unsurlarının oluştuğuna dair yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 47. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2026 tarihinde karar verildi.