yargıtayın hakaret suçundan tekerrür uygulaması hatasını düzelterek ilk derece mahkemesi hükmünü onadığı ve görevi yaptırmama direnişi temyizini reddettiği karar.

Yargıtayın hakaret suçundan tekerrür uygulaması hatasını düzelterek ilk derece mahkemesi hükmünü onadığı ve görevi yaptırmama direnişi temyizini reddettiği karar.

Özet: Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olması sebebiyle temyiz istemi reddedilmiş; hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunda ise, eylemin sübutu ve hukuki nitelendirilmesinin doğru olduğu tespit edilmekle birlikte, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında yanlış bir önceki mahkumiyet kararının esas alındığı belirlendiğinden, bu eksikliğin yeniden yargılama gerektirmemesi nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararı bozulmuş ve ilk derece mahkemesinin hükmü, tekerrürle ilgili ibare düzeltilerek onanmıştır.

4. Ceza Dairesi 2023/11591 E. , 2026/1142 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1894 E. 2023/377 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu,

Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında görevliye hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; şikayetçilerin kendilerine yönelik sözlerine sinirlenerek hakaret ifadeleri sarf ettiğine, bu nedenle pişman olmadığına, ifadelerinde olayı olduğu gibi anlattığına, hakkında iki ayrı ceza verilmesinin doğru olmadığına ve tekerrür uygulanması için gerekli şartların oluşmadığına,

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanığın samimi beyanları, şikayetçi H.Ç.'nin iddianamedeki hakaret ve tehdit sözlerini duymadığına, olayın başında bulunmayıp sonradan geldiğine yönelik beyanları, cezaevi idaresinden eksiksiz şekilde istenen kamera görüntülerin tamamının gönderilmemesi ve sanığın telefon görüşmesi yapıp şikayetçi infaz koruma görevlisiyle tartıştığı ana dair görüntülerin bulunmaması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129/2. maddesinin tartışılmaması nedeniyle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış, hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/143 Esas, 2010/422 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra kesinleşen Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/872 Esas, 2019/810 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması hususu dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303/1-h maddesi gereği, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin ''mahkeme adı, numarası ve 2. kez '' ibareleri çıkarılarak yerine "Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/143 esas, 2010/422 karar sayılı "ilamının yazılması suretiyle HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Elazığ 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.01.2026 tarihinde karar verildi.