11. Ceza Dairesinden, başkasına ait banka/kredi kartının izinsiz kullanımı suçunda, Bölge Adliye Mahkemesinin beş yıl veya daha az hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunu esastan reddeden ek kararının temyiz edilemezliği nedeniyle sanık talebinin reddi.
Özet: Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suçundan yargılanan sanığın, ilk derece mahkemesince verilen ve istinaf sonrası bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddedilerek onanan ek kararı temyiz etmesi üzerine, Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesinde belirtilen, beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığı ve dolayısıyla hukuka aykırılık içermediği gerekçesiyle sanığın temyiz istemi oy birliğiyle reddedilerek ek karar onanmıştır.
11. Ceza Dairesi         2025/3255 E.  ,  2025/14485 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
KARAR : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.05.2025 tarihli ve 2023/463 Esas, 2023/1333 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.05.2025 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.