Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz başvurusunu esastan reddederek Bölge Adliye Mahkemesi kararını onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince mahkûmiyet kararı verilen sanık hakkında bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddetmesi üzerine, sanık müdafiinin eksik inceleme ve yetersiz delil iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz nedenlerinin yerinde görülmediği ve ceza hesaplamasındaki hatanın aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmadığı belirlenerek, bölge adliye mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğuna karar verilerek onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/16772 E.  ,  2025/19927 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3052 E., 2022/2120 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, dosyada sanığın mahkûmiyetine yeter delil bulunmadığına ve yalnızca sanığın ikrarına dayanılarak mahkûmiyet hükmü verilemeyeceğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 3/8 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu, 10... ay 22 gün hapis cezası yerine 9 yıl 15... gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN TEBLİĞNAME'YE UYGUN OLARAK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.