Yargıtay 11. Ceza Dairesi, bilişim sistemleri aracılığıyla dolandırıcılık mahkûmiyetinde tekerrüre esas alınan uzlaşma kapsamındaki önceki suçun düşmesi nedeniyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verdi.
Özet: Yargıtay, bilişim sistemleri ve banka/kredi kurumları aracılığıyla dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, sanığın diğer temyiz itirazlarını reddederek esasen onarken, hükümde tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin uzlaşma yoluyla düşmüş olması ve sanığın başka tekerrüre esas kaydının bulunmaması nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasını hatalı bularak, bu kısmı çıkarılmak suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermiştir.
11. Ceza Dairesi         2021/28358 E.  ,  2025/14465 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/184 E., 2015/403 K.
SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarakkullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanığın, hükümde tekerrüre esas alınan Ankara 17.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2012 tarihli ve 2011/482 Esas, 2012/511 Karar sayılı ilâmına konu dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı, bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılarak, 04.11.2019 tarihli ek karar ile uzlaşmanın sağlanması nedeni ile davanın düşmesine karar verildiği anlaşıldığından belirtilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın tekerrüre esas başkaca mahkumiyetinin bulunmadığının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde tekerrüre ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.