Yargıtay tarafından mühür bozma suçlarında, farklı mahkemelerce verilen ayrı ayrı mahkumiyetlerin tek suç işleme kararı kapsamında zincirleme suç olarak değerlendirilmesi gerektiğine dair kanun yararına bozma talebi.
Özet: İçtihat, aynı sanığın benzer tarihlerde ve ilk iddianame düzenlenmeden önce aynı iş yerinde gerçekleştirdiği iki ayrı mühür bozma eyleminin, suçların yakınlığı ve aralarında hukuki kesinti bulunmaması sebebiyle Türk Ceza Kanununun 43/1 maddesi uyarınca zincirleme suç kapsamında tek bir fiil olarak değerlendirilmesi gerekirken, ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, bu durumun kanun yararına bozulması gerektiğini ifade etmektedir.
11. Ceza Dairesi         2025/1367 E.  ,  2025/14418 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMELERİ : Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesi, Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHLERİ : 10.06.2019, 13.07.2023
SAYILARI : 2018/973 E., 2019/660 K., 2023/774 E., 2023/815 K.
SUÇ : Mühür bozma
Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2019 tarihli ve 2018/973 Esas, 2019/660 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203/1, 6 ve 52. maddeleri uyarınca neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan karar tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır.
Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 13.07.2023 tarihli ve 2023/60603 Soruşturma, 2023/19321 Esas sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulü ile sanığın mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203/1, 5271 sayılı Kanun'un 250/4 ve 5237 sayılı Kanun'un 52. maddeleri uyarınca 1.800,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Antalya 5 Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2023/774 Esas, 2023/815 Karar sayılı hükmünün, itiraz edilmeksizin 07.09.2023 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 06.03.2025 tarihli ve 2024/13947 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.03.2025 tarihli ve KYB-2025/33605 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyaları Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
A. Kanun Yararına Bozma İstemi
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.03.2025 tarihli ve KYB-2025/33605 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosyalar kapsamına göre,Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/774 esas esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 26/06/2018, iddianame düzenleme tarihinin ise 22/10/2018 olduğu, Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/973 esas sayılı dosyasının suç tarihinin 23/06/2018, iddianame düzenleme tarihinin ise 30/07/2018 olduğu, her iki suçun da Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/973 esas sayılı dosya kapsamında düzenlenen 30/07/2018 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin (mühür bozma) benzer mahiyette olduğu ve suç tarihlerinin yakınlığı dikkate alındığında, söz konusu dosyalar birleştirilerek sanığın tek bir suç işleme kararı doğrultusunda hareket edip etmediğinin, dolayısıyla hakkında zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinin uygulanma kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. 5237 sayılı Kanun’un "Zincirleme suç" başlıklı 43/1. maddesinde;
"Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. (Ek cümle: 29/6/2005 – 5377/6 md.) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır."
Hükmü yer almaktadır.
2. Zincirleme suçlarda,  aynı suçun birden fazla kez işlenmiş olması söz konusudur. Ancak bu suçlar, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmekte ve suçlar arasında sübjektif bir bağ bulunmaktadır. Bu nedenle, kişiye bu suçların her birinden dolayı ayrı ayrı değil, bir kez ceza verilmekte ve cezanın miktarı artırılmaktadır. Mühür bozma suçunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması bakımından ise; sanığın, her iddianameye kadar olan eylemlerinin zincirleme biçimde işlenmiş tek bir mühür bozma suçunu, iddianameden sonraki eylemlerinin ise ayrı suçları oluşturacağı değerlendirilmekte; sanığın tüm eylemlerinin zincirleme suç kapsamında kaldığı kabul edildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 203/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca artırım oranı belirlenerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulduktan sonra, sonuç cezanın kesinleşen hükümlerle belirlenen toplam cezadan daha fazla olması halinde, önceden verilen cezaların mahsup edilmesi, aksi durumda sanığa ek ceza verilip verilmeyeceğinin takdir edilmesi gerekmektedir.
3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyaları değerlendirildiğinde; sanığın aynı iş yerine ilişkin 23.06.20 18... .06.2018 tarihli mühür bozma eylemlerinin, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.07.2018 tarihli ve 2018/55919 Soruşturma, 2018/18880 Esas sayılı iddianamesinden önce işlendikleri ve aralarında hukukî kesinti olmadığı dikkate alınarak, sanık hakkında mühür bozma suçundan yürütülen soruşturmaların birleştirilmelerine karar verilerek, her iki eylem yönünden 5237 sayılı Kanun'un 203. maddesi uyarınca tek bir mahkûmiyet hükmü kurulduktan sonra, sanığın cezasının aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırılması suretiyle zincirleme şekilde mühür bozma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında iki kez ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
II. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2019 tarihli ve 2018/973 Esas, 2019/660 Karar sayılı ile Antalya 5 Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2023/774 Esas, 2023/815 Karar sayılı kararlarının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309/4-b. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyalarının, mahkemelerine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.