Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesinin düşme kararını kaldırarak verilen mahkûmiyet hükmünü onayan Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz incelemesi sonucu hukuka uygun bulup onadı.
Özet: Yüksek Mahkeme, hırsızlık suçundan yargılanan sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafilerinin, ilk derece mahkemesinin düşme kararlarının hukuka uygun olduğu veya delil yetersizliğinden beraat gerektiği yönündeki temyiz itirazlarını reddederek, bölge adliye mahkemesinin bu düşme kararlarını kaldırarak verdiği mahkûmiyet hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığına karar vermiş ve söz konusu mahkûmiyet kararlarını onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/15398 E.  ,  2025/19894 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/744 E., 2022/1894 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi düşme kararları kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin; dosyadaki mevcut delil durumuna göre beraatine karar verilmesi gerekirken hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...'in temyiz isteminin; olay tarihinde aracın şikâyetçinin rızası dahilinde alınarak kullanıldığı, nitekim suça sürüklenen çocuğun aracı aldıktan kısa bir süre sonra kullanmayı bıraktığı, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık yapma ve suç işleme kastının bulunmadığı, eylemin kullanma hırsızlığı kapsamında kaldığı ve şikâyet bulunmaması nedeniyle ilk derece mahkemesi tarafından verilen düşme kararının hukuka uygun olduğuna, suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...'nın temyiz isteminin ise; suça sürüklenen çocuğun suç işleme kastı ile hareket etmediği, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, söz konusu hırsızlık eyleminin gerçekleştiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak inandırıcı somut deliller bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ve masumiyet karinesi gereğince suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiği, şikâyet bulunmaması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin düşme kararları kaldırılarak mahkûmiyet kararları verilmesine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmını bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.