Katılanın vefatı sonucu temyizinin hükümsüz kalmasının ardından, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtayca onanması.
Özet: Dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde Yargıtay, katılanın temyizini, temyiz sonrası vefatı ve mirasçıların temyize devam etmemesi nedeniyle incelemeksizin iade ederken; sanığın temyizine ilişkin olarak, mağdurun telefon dolandırıcılığı sonucu para verme eylemindeki TCK 43ün uygulama koşullarının ve adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilme hususunun infaz aşamasında değerlendirilebilecek olmasının aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmadığını belirtmiş, yargılama sürecindeki usul uygunluğu, delillerle sabit olan eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin tespiti, suç vasfı ve yaptırımların doğru belirlendiği gerekçesiyle sanığın temyiz nedenlerini yerinde görmeyerek yerel mahkeme hükmünü oy birliğiyle onamıştır.
11. Ceza Dairesi         2025/2832 E.  ,  2025/14306 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/510 E., 2018/323 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
A.Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden;
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Katılan ...'in, UYAP'tan alınan güncel nüfus kaydına göre katılan tarafından hüküm temyiz edildikten sonra 12.07.2019 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılmanın hükümsüz kaldığı ve gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesine rağmen katılanın mirasçıları tarafından hükmün temyiz edilmediği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
B.Sanığın Temyizi Yönünden;
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Katılanın, kendisini telefonla arayarak komiser olduğunu söyleyen şahsın iknası sonucunda bankadan iki kere para çekerek sanığa verdiğini beyan etmesi karşısında, TCK'nın 43. maddesinin uygulanması koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de; adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 06.11.2025 tarihinde karar verildi.