Yargıtay 4. Ceza Dairesi, görevli doktora yönelik hakaret suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesi sonucunda onanmasına karar vermiştir.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi üzerine, katılan vekilinin bu beraat kararının bozulması yönündeki temyiz istemi, yapılan temyiz incelemesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonucunda oluşan inancı, takdir ve gerekçesi ile beraat kararında hukuka aykırılık görülmediği tespit edilerek oy birliğiyle esastan reddedilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesinin beraat hükmü onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/16316 E.  ,  2026/1075 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/253 E. 2023/1009 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm kaldırılarak yerine; sanığın müsnet suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; hakaret suçunun unsurları itibariyle oluştuğuna, sanığın görevini yapan doktora yönelik söylediği sözlerinin hakaret suçu kapsamında olduğuna, usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.01.2026 tarihinde karar verildi.