Yargıtay 2. Ceza Dairesi, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen beraat kararlarını, katılan vekilinin temyiz istemlerini reddederek onadı.
Özet: Suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ilk derece mahkemesinde mahkûm edilmelerinin ardından, bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararlarını katılan vekili temyiz etmiştir; Yargıtay ise, beraat kararının sirayet ettiği çocuklar yönünden katılan vekilinin temyiz hakkı olmadığını belirterek istemi reddetmiş, diğer çocuklar hakkında verilen beraat kararlarını ise hukuka uygun bularak katılan vekilinin temyiz nedenlerini esastan reddetmek suretiyle bölge adliye mahkemesinin kararını onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/5628 E.  ,  2025/19758 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3785 E., 2023/2124 K.
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraatlerine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
I- Katılan vekilinin suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2022/3785 Esas, 2023/2124 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c, 31/2, 62, 50/3 maddeleri uyarınca 6.000 TL adlî para cezasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında da 116/2, 119/1-c, 31/2, 62, 50/1-a ve 2. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak, istinaf isteminde bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nun beraatlerine ve bu kararın süresinde istinaf başvuruları bulunmayan suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'a da sirayet ettirilerek beraatlerine karar verildiği, beraat kararının suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'a sirayet ettirilmesinin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 09.06.2020 tarihli ve 2020/39 Esas, 2020/272 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere, katılan vekiline hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği katılan vekilinin bu hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
II -Katılan vekilinin suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin, suça sürüklenen çocukların katılana ait işyerine girmek suretiyle işledikleri hırsızlık suçu ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun da unsurlarının oluştuğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak beraatlerine şeklinde düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.