Yargıtay 11. Ceza Dairesi, bedelsiz senedi kullanma suçundan beraat kararının istinafen reddedilmesi üzerine, kanunen temyiz edilemezlik nedeniyle yapılan temyiz talebinin reddine dair ek kararı onadı.
Özet: Ceza yargılamasında sanık hakkında "bedelsiz senedi kullanma" suçundan verilen beraat kararının istinaf incelemesi sonucunda esastan reddedilmesi üzerine, katılan vekilinin bu kararı temyiz etme başvurusu, Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddeleri uyarınca temyiz edilemeyecek kararlardan olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince reddedilmiş; yüksek mahkeme ise bu ret kararını hukuka uygun bularak, katılan vekilinin temyiz isteminin reddiyle ek kararı oy birliğiyle onamıştır.
11. Ceza Dairesi         2025/1521 E.  ,  2025/14308 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 25.09.2024
EK KARAR SAYISI : 2022/1903 E., 2024/377 K.
SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
EK KARAR: Temyiz talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2020/1288 Esas, 2022/518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15.02.2024 tarihli ve 2022/1903 Esas, 2024/377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2022/1903 Esas, 2024/377 Karar sayılı ek kararı ile katılan vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekili temyizinde özetle; sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu, cezalandırılması gerektiği savunmuştur.
III. GEREKÇE
Sanığın, ticari ilişki kapsamında alacağına karşılık olarak katılandan aldığı senetlerdeki borcun kısmen ödenmesi üzerine katılandan alacağı olmadığı ve kendisindeki senetleri verdiği yerlerden alarak iade edeceği yönünde yazı verdiği, ancak senetlerden iki adedinin dava dışı 3. Kişi tarafından icraya konduğu ifade edilen olayda, atılı eylemin "nitelikli dolandırıcılık" değil, "bedelsiz senedi kullanma" suçu kapsamında olduğu belirlenerek yapılan inceleme sonunda;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.11.2025 tarihinde karar verildi.