Kaçakçılık suçu mahkûmiyetine dair kararda, TCK 53/1-e maddesindeki hak yoksunluğunun uygulanmamasına ilişkin eksikliğin Yargıtayca düzeltilerek onanması.
Özet: Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmü temyiz incelemesine tabi tutulmuş; yargılama sürecinin usul ve yasaya uygun olduğu, toplanan delillerle eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve suç vasfı ile yaptırımların doğru belirlendiği tespit edilmiştir. Ancak, Türk Ceza Kanununun 53/1-e maddesi kapsamındaki hak yoksunlukları hakkında, cezanın ertelenmesi veya denetimli serbestlik gibi durumlarda uygulanmama olasılığına dair 53/3-son cümlesi uyarınca bir karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğu belirlenmiştir. Yargıtay bu eksikliği giderek, hükmün hak yoksunluklarına ilişkin kısmına "5237 sayılı Kanunun 53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle mahkûmiyet kararını düzelterek onamıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/1438 E. 2021/711 KSUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Ancak;5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/3-son cümlesindeki "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme gereğince 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendi yönünden bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği; hükmün hak yoksunluklarına ilişkin bendinin devamına gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,18.11.2025 tarihinde karar verildi.