Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının, basit yargılama ve ön ödeme itirazları reddedilerek onanmasına karar vermiştir.
Özet: Yargıtay, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin yerel mahkeme kararını temyiz etmesi üzerine yaptığı incelemede, sanığın basit yargılama usulü uygulanması gerektiği, ilgili kanun maddesinin ön ödeme kapsamında yer alması gerektiği ve savunmasını destekleyecek delillerin toplanmadığı yönündeki iddialarını değerlendirmiştir. Ancak Yargıtay, yerel mahkemenin sanığın suçu işlediğine dair takdirini ve gerekçesini yerinde bularak, basit yargılama usulüne ilişkin kararın süresinden önce verildiğini ve ilgili kanun maddesinin ön ödeme kapsamında olmadığını belirtmiş; tüm temyiz sebeplerinin reddiyle, mahkumiyet kararının hukuka uygun olduğunu tespit ederek oy birliğiyle onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/584 E. 2024/440 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; Bozma üzerine sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇBozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi; mahkemenin basit yargılama usulüne göre yargılama yapılması için başka mahkemeye tevzi etmesinin gerekmesi, 5237 sayılı Kanun’un 125. maddesinin ön ödeme kapsamına alınmış olması, savunmaları destekleyecek delillerin toplanmamış olması, her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmaması nedenleriyle mahkumiyet kararının bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.III. GEREKÇESanık savunması, tutanak ve tüm dosya kapsamından, sanığın suçu işlediğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, basit yargılama usulüne ilişkin kararın ve itirazın 01.06.2024 tarihinden önce olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesinin ön ödeme kapsamında olmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.12.2025 tarihinde karar verildi.