Hakaret suçundan verilen mahkumiyetin istinafta reddi sonrası Yargıtay incelemesinde, ifadelerin görevi yaptırmamak için direnme kapsamında değerlendirilebileceği belirtilse de hükmün onanması.
Özet: Hakaret suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmesi üzerine temyiz incelemesi yapan Yüksek Mahkeme, sanığın eylemlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunun bir unsuru olarak tehdit niteliğinde olabileceği ve bu durumda hakaret suçundan ayrıca ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirtmesine rağmen, Bölge Adliye Mahkemesi kararında esas yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle sanığın temyiz istemini esastan reddederek mahkumiyet hükmünü onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1202 E., 2023/2086 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : BozmaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇHakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, haksız yere ceza aldığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.III. GEREKÇESanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık tarafından söylendiği kabul edilen ifadelerin görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru kapsamında tehdit niteliğinde olduğu gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kaman Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.11.2025 tarihinde karar verildi.