yargıtay 4. ceza dairesi, hakaret suçundan müteselsil suç kuralları ve ek savunma hakkı ihlaliyle iki kez cezalandırma kararını hukuka aykırı bularak bozdu.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan müteselsil suç kuralları ve ek savunma hakkı ihlaliyle iki kez cezalandırma kararını hukuka aykırı bularak bozdu.

Özet: Hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan temyiz incelemesinde, sanığın kısa zaman aralığında ve aynı olayın devamı niteliğinde birden fazla kişiye yönelik hakaret eylemleri nedeniyle ayrı ayrı iki kez cezalandırılması yerine, Türk Ceza Kanununun 43/2. maddesi uyarınca tek hüküm kurulup cezanın artırılması gerektiği tespit edilmiştir. Ayrıca, sanığın kendisine ek savunma hakkı tanınmadan sadece müdafiine bu hakkın verilmesi, Ceza Muhakemesi Kanununun 226/2. maddesine açıkça aykırılık teşkil etmektedir. Bu hukuka aykırılıklar nedeniyle, istinaf mahkemesinin verdiği esastan ret kararının bozulmasına ve dosyanın yeniden değerlendirilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ceza Dairesi 2023/14323 E. , 2025/21195 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1709 E., 2023/1676 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin hakaret suçundan verilen hükümlere ilişkin olduğu, hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan ayrı ayrı iki kez kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine,

haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın TCK'nın 32. maddesi kapsamında bulunmadığına ilişkin kabulün yerinde olmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ve müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Hakaret eylemlerini, kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki davranışlarla, birden fazla kişiye karşı gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında tek hüküm kurulup, belirlenecek temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca, katılan, şikâyetçi ve mağdur sayısı da dikkate alınarak artırılması gerekirken, iki kez mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, sanık müdafiine verilen ek savunma ile yetinilerek, hakaret suçundan iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.12.2025 tarihinde karar verildi.