Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan istinaf başvurusunun reddini onayan kararda ek savunma ve haksız tahrik itirazlarını hukuka uygun bulmuştur.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine sanıkça yapılan temyiz başvurusunda; sanığa ek savunma verilmeden Türk Ceza Kanununun 125/4. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, haksız tahrik hükümlerinin gözetilmediği ve suçsuz olduğu yönündeki iddiaların, sanığın ilgili madde uygulamasından haberdar olması, dosyadaki delillerle eylemin sanık tarafından işlendiğinin saptanması ve hükmün hukuka uygun bulunması nedeniyle yerinde görülmediği anlaşılarak, tebliğname görüşüne aykırı biçimde temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/876 E., 2023/586 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : BozmaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi özetle; ek savunma verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca uygulama yapıldığına, haksız tahrik hükümlerinin gözetilmediğine, suçsuz olup cezayı hak etmediğine ilişkindir. III. GEREKÇE1.Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/ 41... /1079 Karar sayılı 22.10.2019 tarihli ve 2021/2 85... /855 Karar sayılı 13.07.2021 tarihli kararları ile hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca uygulama yapıldığından haberdar olan sanık hakkında aynı Mahkemenin 2021/1165 Esas sayılı dosyasında devam eden yargılamada bahse konu maddenin uygulanması için 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmesinin gerekli olmadığı değerlendirildiğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. 2.Savunma, katılan ile mağdurun beyanları ve tüm dosya kapsamından Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.11.2025 tarihinde karar verildi.