11. Ceza Dairesi, bilişim sistemleri aracılığıyla dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararının yasal dayanağındaki hata nedeniyle düzeltilerek onanmasına hükmetti.
Özet: Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine hükmeden yerel mahkemenin, cezalandırmaya yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmaması gerekçesiyle verdiği kararı inceleyen yüksek mahkeme, hüküm fıkrasında beraat kararı verilirken uygulanan Kanun maddesinin (CMK 223/2-b yerine 223/2-e) yanlış seçildiğini, ancak esasta beraat kararının yerinde olduğunu tespit ederek, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hukuki hatayı düzelterek yerel mahkeme hükmünü düzeltilerek onamıştır.
11. Ceza Dairesi         2021/28159 E.  ,  2025/13968 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/61 E., 2015/155 K.
SUÇ : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Mahkemece hükmün gerekçesinde sanığın cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı bir delil ile tarafsız tanık beyanına ulaşılamadığı kabul edilmesine rağmen, CMK’nin 223/2-e maddesi yerine, aynı Kanun’un 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “223/2-b” ibaresinin çıkartılarak yerine “223/2-e” ibaresi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2025 tarihinde karar verildi.