Hakaret suçundan beraat eden sanık müdafii vekalet ücreti talebinin, aynı yargılamada başka suçlardan mahkumiyet nedeniyle reddedilmesinin Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Yargıtay, hakaret suçundan beraat eden sanık hakkında, ilk derece mahkemesinin beraat kararına karşı yapılan istinaf başvurusunu esastan reddederek bu beraati onayan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik temyiz talebini incelemiş; sanık aynı davada görevi yaptırmamak için direnme, tehdit ve kasten yaralama suçlarından mahkum edildiği için avukatlık hizmetinin bölünmezliğini vurgulayarak, hakaret suçundan beraat etmesine rağmen vekalet ücreti ödenmemesini hukuka uygun bulup temyiz istemini esastan reddederek hükmü onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2025/9154 E.  ,  2026/818 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1618 E., 2025/1239 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEBİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık lehine vekalet ücreti verilmesi talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında, yargılandığı aynı davada görevi yaptırmamak için direnme, tehdit ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, hakaret suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka uygun bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve vekalet ücreti yönünden sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.01.2026 tarihinde karar verildi.