Yargıtay 3. Ceza Dairesi, ByLock delilleriyle sabit silahlı terör örgütü üyeliği mahkumiyetinde mükerrirlik hükümlerindeki uygulama hatasını düzelterek kararı onadı.
3. Ceza Dairesi 2022/31187 E. , 2025/28574 K."İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza DairesiSAYISI : 2019/1337 E., 2021/87 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Ağır Ceza MahkemesiSAYISI : 2018/3 E., 2019/243 K.SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmakHÜKÜM : TCK’nın 314/2; 3713 sayılı Kanun’un 5/1; TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaBölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, örgütsel ByLock içerikleri ve hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiştir, ancak; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9. maddesinin gösterilmesi gerekirken, uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6. maddesi gereğince denetimli serbestlik uygulanmasına karar verilmesi,Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-c. maddesi; ilk derece mahkemesi hükmünün 1. bendinin 6. paragrafındaki "mükerrir sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince" ibaresinin çıkartılması ve bu paragrafın kalan kısmının 5. paragrafın sonuna eklenmesi suretiyle temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
