Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunda temyiz süresi dolmuş ve haklı gerekçeden yoksun eski hale getirme talebinin Yargıtay tarafından reddedilmesi kararı.
Özet: Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı, yasal temyiz süresinin dolmasından çok sonra, 15.04.2014teki tebliğe rağmen 17.04.2020 ile 02.02.2025 tarihleri arasında yapılan eski hale getirme ve temyiz başvurularının reddine ilişkin alt mahkeme kararının hukuki değerden yoksun olduğu tespit edilerek, bu başvurular yüksek mahkemece incelenmiş ve yasal süresi içinde yapılmadığı, haklı bir nedene dayanmadığı ve kararın kendiliğinden temyize tabi olmadığı gerekçeleriyle oy birliğiyle reddedilmiştir.
8. Ceza Dairesi         2025/5278 E.  ,  2025/9269 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/118 E., 2014/224 K.
SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yapılan ön inceleme neticesinde Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2014 tarihli ve 2013/118 Esas, 2014/224 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesi uyarınca hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz ve eski hale getirme talebinin reddine dair Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2020 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Sanığın yokluğunda verilip 15.04.2014 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.04.20 20... .02.2025 tarihlerinde eski hale getirme ve temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz ve haklı bir sebebe dayanmayan eski hale getirme isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2025 tarihinde karar verildi.