Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinafen reddi sonrası sanığın temyiz itirazlarının Yargıtay 4. Ceza Dairesince esastan reddedilerek hükmün onanması kararı.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın, suçu işlemediği ve eksik kovuşturma yapıldığı iddialarını içeren temyiz başvurusunu değerlendiren Yargıtay, ilk derece ve istinaf mahkemelerince eylemin hukuka uygun olarak sanık tarafından işlendiğinin, tüm kanıtların ve savunmaların eksiksiz değerlendirildiğinin ve kararda, tekerrür hükümlerinin uygulanmasındaki küçük bir eleştiri dışında, hukuka aykırılık bulunmadığının tespit edilmesi üzerine, temyiz isteminin esastan reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nin hükmün onanmasına dair kararını oy birliğiyle tasdik etmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/16927 E.  ,  2026/756 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/496 E., 2023/2757 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, 155 ihbar hattını arayan kişinin kendisi olmadığına, eksik kovuşturma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken birden fazla suçtan hükümlülüğü içeren ilamdaki hangi cezanın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince en ağır cezayı içeren hükümlülüğün infaz aşamasında gözetilebileceğinden bu hususun bozmayı gerektirmediği anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.01.2026 tarihinde karar verildi.