Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararının ifade özgürlüğü kapsamında hukuka uygun olduğuna karar vererek temyiz başvurusunu esastan reddetmiştir.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararı, katılan vekilinin eylemin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği ve hakaret niteliği taşıdığına dair temyiz itirazlarına rağmen, Yargıtay tarafından yapılan incelemede; toplanan deliller ve mahkemenin yargılama sonucundaki takdirinde hukuka aykırılık görülmediği, temyiz sebeplerinin yerinde olmadığı kanaatine varılarak, temyiz isteminin esastan reddi ve beraat hükmünün oy birliğiyle onanması suretiyle kesinleşmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1 E., 2023/659 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : BeraatTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince beraat kararı verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; paylaşımın ifade özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilemeyeceğine, hakaret niteliğinde olduğuna, ifade özgürlüğünün sınırları olduğuna ilişkindir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kilis Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.11.2025 tarihinde karar verildi.