Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanununda belirlenen temyiz kesinlik sınırının altında kalan iş sözleşmesi alacakları nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine dair kararı.
Özet: Bu hukuki evrak, iş sözleşmesinin sona ermesiyle ilgili bir alacak davasında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen ve temyize konu edilen toplam alacak miktarının, karar tarihi itibarıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 7550 sayılı kanun ile değişik Ek Madde 1/2 hükmünde belirtilen temyiz kesinlik sınırının (47.530,00 TL) altında kalması nedeniyle, davalı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddedilerek peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine karar verildiğini belirtmektedir.
9. Hukuk Dairesi         2025/9471 E.  ,  2025/10075 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3036 E., 2025/2032 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 9. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/350 E., 2021/281 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi 31.08.2018 tarihinde sona eren davacının davada hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam alacak miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL’nin altında kalmaktadır.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.