Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun reddi kararını hukuka uygun bularak temyiz itirazlarını reddetmiş ve hükmü onamıştır.
Özet: Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin reddedildiği; hakaret suçundan ise ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık vasisinin yaptığı temyiz başvurusunun, suçun sabit olduğuna ve ceza indirimi ile erteleme hükümlerinin uygulanmamasına dair mahkemenin takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılamanın usul ve esas yönünden doğru olduğu, sadece mağdur sayısı nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği yönündeki eleştiri dışında herhangi bir aykırılık görülmediği gerekçesiyle oy birliğiyle esastan reddedilerek hükmün onandığı bildirilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1466 E. , 2024/1162 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaretHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün, kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık vasisinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğini, mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığını ve lehine hükümlerin uygulanmadığını ileri sürerek sanık hakkındaki mâhkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇESanığın savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı, diğer lehe hükümler yönünden ise aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemekle birlikte sanığın mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık vasisinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanması sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARA. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık vasisinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm YönündenGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık vasisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.11.2025 tarihinde karar verildi.