Hırsızlık suçundan verilen kararda, tekerrür uygulaması hatalı değerlendirildiği için düzeltilerek hükmün onanmasına dair Yargıtay 2. Ceza Dairesi kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının istinaf incelemesinde onanmasının ardından temyiz incelemesi yapan Yargıtay, sanığın sabıkasında yer alan önceki cezalardan hatalı olanın tekerrüre esas alınarak süresi geçmiş bir hükmün tekerrüre konu edildiğini, oysa suç tarihinden önce kesinleşen başka bir ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğini belirterek, diğer temyiz nedenlerini reddetmekle birlikte hüküm fıkrasındaki tekerrür uygulamasına ilişkin bu hatayı Ceza Muhakemesi Kanununun 303. maddesi uyarınca düzelterek, hükmü düzeltilmiş haliyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2323 E., 2022/2526 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz nedenlerinin "mahkumiyet için somut delil bulunmadığına, beraat talebine" ilişkin olduğu, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin ise "mahkûmiyet için somut delil bulunmadığına, delillerin taktirinde sanık aleyhine yanılgıya düşüldüğüne, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi talebine " ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;Sanık hakkında mahkemece tekerrüre esas alınan Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/197 Esas ve 2014/257 Karar sayılı kararı ile "hapis cezasına" dair mahkûmiyetinin infaz tarihinin 14.08.2018 olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b maddesi uyarınca, önceden işlenen suçtan dolayı hükmedilen bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren 3 yıl geçtikten sonra yeni suç işlenmesi hâlinde tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adlî sicil kaydında bulunan Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli, 2018/418 Esas ve 2019/316 Karar sayılı "1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına" dair ilâmının suç tarihinden önce 01.07.2020 tarihinde kesinleştiği ve bu ilâmın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine, "Sanık hakkında, Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli, 2018/418 Esas ve 2019/316 Karar sayılı sayılı ilâmına konu kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret etmek suçundan verilen 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.