Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında temyiz edilen hükümlerden zamanaşımına uğrayanları bozarak, diğerlerini onadı.
Özet: Bir asliye ceza mahkemesinin hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde; suça sürüklenen çocuk ile bazı sanıklar hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle bozularak düşürülmesine hükmedilirken, diğer suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkındaki hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararları onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/11276 E.  ,  2025/19675 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/90 E., 2024/182 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozmaya uyularak kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I- Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında mala zarar verme, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
1- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'nın mala zarar verme suçlarından eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1 ve 31/3 (suça sürüklenen çocuk hakkında) maddelerinin gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen, suça sürüklenen çocuk için 5 yıl 4 aylık ve sanık için öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, suç tarihi ile zamanaşımını kesen ilk işlem olan suça sürüklenen çocuk hakkında iddianame tanzimi tarihi olan 12.07.2023 tarihi arasında dolduğu,
2- Sanık ...'ın 22.02.2015 tarihinde gece saat 24.00 sıralarında katılana ait camı açık olan dolmuşun içerisinden hırsızlık yapması biçimindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 24.02.2016 olan ilk mahkûmiyet tarihinden 28.03.2024 olan ikinci mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Katılanın evine suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte hırsızlık amacıyla giren sanık ... hakkında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.