Yargıtay, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünü tekerrür ve denetimli serbestlik uygulaması noktasında düzelterek onarken, tehdit temyizini ise reddetti.
Özet: Sanığın hakaret ve tehdit suçlarından aldığı mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz başvurusunda, Yüksek Mahkeme tehdit suçu yönünden bölge adliye mahkemesi kararının kesin olması nedeniyle temyiz talebini reddetmiştir. Hakaret suçu için yapılan incelemede ise, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı, suçun sübuta erdiği ve mahkumiyet gerekçesinin yerinde olduğu tespit edilmekle birlikte, hükümde yer alan tekerrür uygulamasında denetimli serbestlik tedbirinin cezanın infazından sonra uygulanması gerektiği ibaresinin eksikliği Yüksek Mahkemece düzeltilerek, karar bu düzeltme ile birlikte onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1190 E., 2022/1200 K.SUÇLAR : Hakaret, tehditHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, retYapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafinin temyiz istemi, savunma hakkının kısıtlandığına, sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, yeterli delil bulunmadığına, takdiri indirimin uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇEHakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan İncelemede; İddianamede anlatılan ve Mahkemece kabul edilen sözlerin 5237 sayılı Kanun'un 125/3.c kapsamında olmadığının anlaşılması karşısında, Tebliğnamenin bu yöndeki eleştirisine iştirak edilmemiştir. Sanığın savunması, mağdurun beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, takdiri indirim hükümleri uygulanan sanığın mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan, savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,Ancak; kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinden sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında isabetsizlik görülmemiştir.IV. KARARA. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d). maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm YönündenGerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin kısmın sonuna "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,27.10.2025 tarihinde karar verildi.