Sanığın gerekçeli temyiz dilekçesi sunmaması nedeniyle başvurusunun usulden reddi ve müdafiinin hırsızlık suçundan verilen hükme ilişkin temyiz isteminin esastan reddedilerek onanması kararı.
Özet: Sanığın, gerekçeli karara karşı yasal sürede temyiz nedenlerini içeren dilekçe sunmaması nedeniyle temyiz istemi reddedilirken; sanık müdafiinin, suçun maddi-manevi unsurlarının oluşmadığı, fazla cezaya hükmedildiği ve delil yetersizliği iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunun incelenmesi sonucunda, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı ve usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilerek bölge adliye mahkemesinin kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/10645 E.  ,  2025/19653 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/1479 E., 2017/2188 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
I- Kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde
07.11.2017 tarihinde tefhim edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 09.11.2017 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak Dairemizin 26.02.2025 tarihli gönderme kararı akabinde 24.06.2025 tarihinde usulünce tebliğ edilen gerekçeli karara yönelik olarak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE,
II- Kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, fazla cezaya hükmedildiğine, soyut değerlendirmeler ile fazla cezaya hükmedildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, cezalandırılmaya yeterli kesin delil bulunmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kulu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.