Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat kararını onadı ve katılan vekilinin temyiz istemini reddetti.
Özet: Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat kararının, istinaf mahkemesince katılan vekilinin itirazlarına rağmen esastan reddedilerek onanmasının ardından, katılan vekilinin sanığın açıklamalarının suçun unsurlarını oluşturduğu ve ifade özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilemeyeceği iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunun, yargılama neticesinde hukuka aykırılık görülmemesi ve ilk derece mahkemesi ile bölge adliye mahkemesi kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle oybirliğiyle esastan reddine ve beraat hükmünün kesinleşmesine karar verilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/16063 E.  ,  2026/603 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/135 E., 2023/1513 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın açıklamalarının suçun unsurlarını oluşturduğuna, ifade özgürlüğü ve siyasi eleştiri çerçevesinde değerlendirilemeyeceğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.01.2026 tarihinde karar verildi.