Sanığın cumhurbaşkanına hakaret suçundan beraat kararı, katılan vekilinin temyiz talebi reddedilerek Yargıtayca hukuka uygun bulunarak kesinleşmiştir.
Özet: Sanık hakkında "cumhurbaşkanına hakaret" suçlamasıyla açılan davada, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilerek onanmasının ardından, katılan vekilinin suçun unsurlarının oluştuğu, eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında olmadığı iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusu, yapılan inceleme sonucunda sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle Yüksek Mahkeme tarafından esastan reddedilerek hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1457 E. 2022/847 K.SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaretSUÇ TARİHLERİ : 28/04/2020, 06/05/2020HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında olmadığına, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.11.2025 tarihinde karar verildi.