Yargıtay 2. Ceza Dairesi, Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine hırsızlık ve mala zarar verme suçlarında zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verdi.
Özet: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine yapılan incelemede, sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına yönelik temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içerdiği ve bu suçlar için kanunen belirlenen 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden itibaren ilk temyiz incelemesi tarihine kadar geçmiş olduğu tespit edildiğinden, Yargıtay ilgili dairesi, önceki temyiz isteminin reddi kararını kaldırarak sanık hakkındaki kamu davalarını zamanaşımı nedeniyle düşürmeye karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/12468 E.  ,  2025/19566 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/3288 E., 2021/250 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddine ilişkin karar kaldırılarak düşme
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 05.05.2025 tarihli ve 2025/4430 Esas, 2025/8133 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2025 tarihli ve 2-2025/33717 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içerdiğinden bahisle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 05.05.2025 tarihli ve 2025/4430 Esas, 2025/8133 Karar sayılı ret ilâmının kaldırılmasına, her iki suç yönünden de zamanaşımının gerçekleştiği belirtilip hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına karar verilerek açılan kamu davasının düşürülmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
1.Sanığın 26.02.2021 tarihli temyiz dilekçesi incelendiğinde, verilen karara ve isnat olunan suçlara itiraz ettiğini, olayla ilgili olarak ifadesinin dosyada mevcut olduğunu, dosyanın tekkik ve incelemesinin yapılarak KARARIN BOZULMASI ile BERAATİNE karar verilmesini ve verilen cezanın da kaldırılması ile mağduriyetinin giderilmesini arz ettiğini belirttiği; böylece anılan dilekçede temyiz sebeplerinin ileri sürüldüğü anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
2. Dosyanın esasının incelenmesinde ise sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu ile 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu için aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, 03.10.2012 olan suç tarihinden ilk temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş ve sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 05.05.2025 tarihli ve 2025/4430 Esas, 2025/8133 Karar sayılı ret kararının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2019/3288 Esas, 2021/250 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a ve 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, anılan Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.