Yargıtay 11. Ceza Dairesi, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, tekerrür ve adli para cezası infazının değerlendirilmesi hususlarını infaza bırakarak oy birliğiyle onamıştır.
Özet: Yüksek Mahkeme, nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığa verilen mahkumiyet hükmünü, yargılama sürecinde usule ve kanuna aykırılık bulunmadığı, toplanan delillerle eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve cezanın doğru belirlendiği gerekçeleriyle oy birliğiyle onamıştır; sanığın tekerrürüne esas alınan önceki dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına girmesi halinde infaz aşamasında tekerrür hükümlerinin yeniden değerlendirilmesi ve hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilmesi yönteminin infazda dikkate alınması gerektiğini belirtmesine rağmen, bu hususları bozma nedeni olarak görmemiştir.
11. Ceza Dairesi         2021/26742 E.  ,  2025/14909 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/397 E. 2015/29 K.
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Üsküdar 3. Ceza Mahkemesinin 2007/478 Esas ve 2008/352 Karar sayılı ilamına konu olan ve 5237 sayılı TCK'nın 157 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan ilama konu hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, adli sicil kaydındaki diğer ilamlar esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de; adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 20.11.2025 tarihinde karar verildi.