Hakaret suçunda adli sicil kaydında sabıkası olmayan sanığa seçenekli yaptırım yerine orantısız hapis cezası verilmesi nedeniyle istinaf kararının bozulması.
Özet: Hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilen ve istinaf başvurusunun reddedilmesiyle hükmü onanan sanık hakkında yapılan temyiz incelemesinde, sanığın ikrarı ve delillerle mahkumiyetin yerinde olduğu kabul edilmiş; ancak adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında seçenekli yaptırım olarak hapis veya adli para cezası öngörülmesine rağmen, hapis cezasının seçilmesinin hangi zorlayıcı toplumsal ihtiyaçtan kaynaklandığı açıklanmadan orantılılık ilkesine aykırı hareket edildiği gerekçesiyle bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1862 E., 2022/555 K.SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin paylaşımlarının ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, samimi beyanda bulunmuş olmasına karşın müvekkil lehine hükümlerin uygulanmadığına, paylaşımların birçoğunun internette tesadüfen denk gelen paylaşımlar olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın ikrarına, facebook sayfası çıktı örneği ile açık kaynak araştırma raporuna göre sanığın mahkumiyetine, sanığın kişilik özellikleri değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak,Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiğinden, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda mükerrir olmayan sanık hakkında, sanığın hürriyeti bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılmasının demokratik toplumun gereklerinden olan hangi zorlayıcı toplumsal bir ihtiyaçtan kaynaklandığı açıklanmadan orantılılık ilkesine aykırı şekilde hapis cezasının tercih edilmesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.11.2025 tarihinde karar verildi.