Yargıtay, Cumhurbaşkanına Hakaret Suçundan Verilen Beraat Kararını ve İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi Hükmünü Onayarak Hukuka Uygun Buldu.
Özet: Sanık hakkında "cumhurbaşkanına hakaret" suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi suretiyle onanması sonrasında, katılan vekilinin sanığın paylaşımının ifade özgürlüğünün sınırlarını aştığı ve hakaret suçunu oluşturduğuna dair temyiz istemi, yapılan incelemede mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun oluşan inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle esastan reddedilerek beraat hükmü oybirliğiyle kesinleşmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/16453 E.  ,  2026/127 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3140 E., 2023/1744 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın paylaşımının ifade özgürlüğünün sınırlarını aştığına ve Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, araştırma raporuna, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.01.2026 tarihinde karar verildi.