Yargıtay 4. Ceza Dairesi, fuhuş suçundan verilen beraat kararının katılan vekili tarafından yapılan temyiz başvurusunu esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Fuhuş suçundan ilk derece mahkemesince mahkum edilen sanık hakkında istinaf yoluyla beraat hükmü kurulmuş olup, katılan vekilinin bu beraat kararını sanığın suçu işlediğine dair delillerin bulunduğunu belirterek temyiz etmesi üzerine, Yargıtay, dosya içeriğini, toplanan delilleri ve mahkemelerin gerekçelerini titizlikle inceleyerek, istinaf mahkemesinin sanık hakkında verdiği beraat kararında herhangi bir hukuka aykırılık tespit etmeyip katılan vekilinin temyiz nedenlerini yerinde görmeyerek temyiz istemini esastan reddetmiş ve beraat hükmünü onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2024/11239 E.  ,  2026/113 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1905 E., 2024/1107 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, katılan ...'ın kovuşturma aşamasında sanıklardan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmesi nedeniyle hakkında usulune uygun katılma kararı verildiği anlaşılmakla, temyiz eden katılan vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
2..Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca, sanığın beraatine karar verilmek suretiyle, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin dosya kapsamındaki muhtelif delillerle sabit olduğuna, sanık ile katılanın ifadelerinin doğru orantılı olduğuna, aradan geçen uzun süre nedeniyle olayın tanışma kısmına ilişkin anlatımda katılanın hataya düşmesinin sanığın suçu işlemediğini göstermediğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dosya içeriğine göre sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.01.2026 tarihinde karar verildi.