Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinafın reddi kararına yönelik temyizde, sanık müdafiinin delil ve eksik araştırma iddialarını reddederek hükmü onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin yetersiz delil, eksik araştırma ve sanığın masumiyeti gibi gerekçelerle yaptığı temyiz başvurusunu değerlendiren yüksek mahkeme, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığına kanaat getirerek sanık müdafiinin temyiz nedenlerini reddetmiş ve bölge adliye mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğuna hükmederek onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/17381 E.  ,  2025/19668 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1906 E., 2022/1570 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin cezalandırmaya yeter, kesin, delil bulunmadığına, sanığın zararı gidermek isteyip istemediğinin sanıktan sorulmadığına, sanığın fotoğrafları ile ATM cihazından elde edilen görüntüler arasından zaman geçtiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.