Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü onayan bölge adliye mahkemesi kararının temyiz talebini esastan reddettiği karar.
Özet: Yargıtay, bir hırsızlık davasında sanık müdafiinin eksik araştırma ve delillerin incelenmemesi iddialarına dayanan temyiz istemini incelemiş; ilk derece mahkemesi kararını onayan bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulmamış, yedi yıl altı aylık hapis cezasından yapılan indirim sonucu cezanın matematiksel olarak altı yıl üç ay olması gerekirken, sanık aleyhine bir durum teşkil etmediği için bozma nedeni yapılmayan beş yıl on beş ay olarak gösterilmesi şeklindeki bir hesaplama/yazım farklılığı dışında esasa etkili bir hata tespit etmediğinden, temyiz taleplerini reddederek usul ve yasaya uygun bulunan hükmü onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/17380 E.  ,  2025/19667 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2694 E., 2022/1338 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik araştırma ve kovuşturma ile hüküm kurulduğuna, dosyadaki deliller, beyanlar incelenmeden hüküm kurulduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62 maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 6 yıl 3 ay yerine, 5 yıl 15 ay hapis cezası olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.