Hırsızlık suçunda istinaf başvurusu reddedilen sanığın, samimi ikrara rağmen lehe hüküm talepli temyiz başvurusu Yargıtayca onandı, tekerrürün aleyhe temyiz edilmemesi bozma nedeni sayılmadı.
Özet: Yapılan temyiz incelemesinde, hırsızlık suçundan verilen istinaf ret kararının hukuka uygun bulunarak onandığı, sanığın samimi ikrarına rağmen zarar giderme süresinin yetersizliği ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiği yönündeki itirazlarının reddedildiği; ayrıca, sanık hakkında tekerrüre esas mahkumiyet bulunmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekmesine rağmen, aleyhe temyiz olmadığı için bu hususun bozma nedeni yapılmadığı belirtilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/16212 E.  ,  2025/19672 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/740 E., 2022/1983 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, samimi olarak ikrarda bulunmasına rağmen, katılanın zararını gidermesi için verilen sürenin yetersiz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Adli sicil kaydına göre; tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan (İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli 2019/1 25... /526 Karar sayılı olan 30.03.2021 tarihinde kesinleşen ilamı ile TCK'nın 103/1-2.c. gereği 3 yıl hapis cezası) sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.