Sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi ve temyiz taleplerinin Yargıtayca esastan reddedilerek hükmün onanması kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi sonrasında, sanık ve müdafisinin delil yetersizliği, bilirkişi raporuna itiraz, kamera görüntülerinin kriminal incelemesi talebinin yerine getirilmemesi ve sanık lehine delillerin toplanmadığına ilişkin ileri sürdüğü temyiz nedenleri incelenmiş; ancak, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz talepleri reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/19000 E.  ,  2025/19690 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1432 E., 2022/2554 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "Suçu işlediğine dair herhangi bir kanıt bulunmadığı, bilirkişi raporuna itiraz ettiği", sanık müdafinin temyiz isteminin "Kamera görüntülerinin şüpheden uzak gerçeklik kazanması için kriminal inceleme talebinin yerine getirilmediği, tanık ...’ın beyanlarının suç anına değil suç sonrasına ilişkin olduğu, sanık lehine olan delillerin de toplanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.