Hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin eksik inceleme itirazlarıyla yapılan temyiz başvurusunun esastan reddedilerek kararın onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen ilk derece mahkemesi kararının bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda esastan reddedilmesinin ardından, sanık müdafiinin eksik inceleme yapıldığı, hastane kayıtlarının incelenmediği, sanığın suça konu telefonu kendi sim kartını takarak kullanmasının tek başına delil sayılamayacağı ve şüpheden sanığın yararlanması gerektiği gibi iddialarla yaptığı temyiz başvurusu, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle Yüksek Mahkeme tarafından reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin onama kararı hukuka uygun bulunmuştur.
2. Ceza Dairesi         2023/14231 E.  ,  2025/19678 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1994 E., 2022/1409 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafinin temyiz isteminin "Eksik inceleme ile karar verildiği, hastane kayıtlarının incelenmediği, sanığın suça konu telefonu kendi sim kartını takarak kullanması hâlinde ancak suçu işlediğine kanaat getirilebileceği, tek başına mahkûmiyete yeter delil sayılamayacağı, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.