Yargıtayın hırsızlık davasında sanık müdafiinin gerekçesizlik ve eksik inceleme iddialarını reddederek mahkûmiyet hükmünü onaması.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının, istinaf incelemesi sonucunda hukuka uygun bulunarak esastan reddedilmesinin ardından, savunmanın kararın gerekçesiz, eksik incelemeli ve yanlış değerlendirmeye dayalı olduğu, ayrıca zorlamayla ikrar edildiği iddialarını içeren temyiz başvurusu, üst yargı organınca yerinde görülmeyerek reddedilmiş ve bölge adliye mahkemesi kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/695 E., 2022/2170 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin "kararın gerekçesiz olduğuna, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme yapıldığına, suç isnadında bulunan kişilerin tanık olarak dinlendiğine, sanığın ikrar ettiği olayın yargılama konusu olay olup olmadığının aydınlatılmadığına, sanığın ikrarında ...’nın kendisini zorlaması ile hırsızlık suçunu işlediğini beyan etmesine rağmen bu hususun değerlendirilmediğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.