5237 sayılı Kanunun 128. maddesindeki iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalan sözler nedeniyle hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının bozulması.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, sanığın dava dosyasına sunduğu itiraz dilekçesindeki ifadelerin, Türk Ceza Kanununun 128. maddesi kapsamında iddia ve savunma dokunulmazlığı niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun yasal unsurlarını taşımadığı tespit edilmiştir; bu nedenle, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin bu durumu göz ardı ederek verdiği mahkumiyet hükmü hukuka aykırı bulunarak, bölge adliye mahkemesi kararı bozulmuş ve dosya yeniden yargılama yapılmak üzere ilgili asliye ceza mahkemesine gönderilmiştir.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/509 E. 2023/917 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık vasisinin temyiz istemi özetle; sübuta, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir. III. GEREKÇEVicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;Sanığın, dava dosyasına 04.04.2014 tarihinde sunmuş olduğu itiraz dilekçesinde belirtilen suça konu sözlerinin, tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık vasisinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.11.2025 tarihinde karar verildi.