Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sanığın Cumhurbaşkanına hakaret ve hakaret suçlarından mahkumiyetini; delil yetersizliği, ihtilat şartı eksikliği ve kanun maddelerinin hatalı uygulanması gerekçeleriyle bozdu.
Özet: Yargıtay, sanığın Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkûmiyet kararının tek tanık beyanına dayanması ve şüpheden uzak kesin delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırı olduğuna, gıyapta hakaret suçunda ihtilat şartının açıklanmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ve tek eylemle birden fazla suç işlenmesi halinde daha ağır cezayı gerektiren hükmün uygulanması gerekirken ayrı ayrı ceza tayin edilmesinin hatalı olduğuna hükmederek, sanık hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddi kararını bozmuştur.
4. Ceza Dairesi         2024/5843 E.  ,  2025/21040 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/753 E., 2024/111 K.
SUÇLAR : Cumhurbaşkanına hakaret, hakaret
SUÇ TARİHLERİ : 18.05.2021-16.12.2021
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret ve hakaret suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; bir kişinin beyanı ile hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, Cumhurbaşkanı ve kamu görevlisine hakaret etmediğine, eleştiri sınırları çerçevesinde düşüncelerini söylediğine ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; kararın eksik inceleme neticesinde verildiğine, sanık hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına, sanığın suçu işlediğine dair herhangi bir delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken cezalandırılmasına karar verilmesinin kanuna ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, sanık ile suç ihbarında bulunan M.Ş. arasında sokakta gerçekleşen olayda başkaca görgü sahibinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın Cumhurbaşkanına hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “hakaret” başlıklı 125. maddesinde yer alan “... mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” şeklindeki düzenleme ve somut olayda sanığın hakaret eylemini katılanın gıyabında gerçekleştirmesi karşısında, suçun ihtilat öğesinin ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,
3. Kabule göre de; tek eylemle Cumhurbaşkanına hakaret ile 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarının birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır ceza içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, ayrı ayrı ceza tayin edilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 37. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.12.2025 tarihinde karar verildi.