Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, hakaret suçunda istinaf kararını onarken, Cumhurbaşkanına hakarette zincirleme suç uygulamasındaki fazlalık nedeniyle bozma kararı.
Özet: Yüksek Mahkeme, sanık hakkında verilen hakaret suçu mahkûmiyetine ilişkin kararda hukuka aykırılık görmeyerek bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun reddi kararını onamış; ancak, cumhurbaşkanına hakaret suçunda sanığın eylemlerinden yalnızca birinin bu suçu oluşturması karşısında zincirleme suç hükümlerinin (TCK 43/1) hatalı uygulanması sonucu fazla ceza tayin edildiğini tespit ederek bölge adliye mahkemesinin kararını bu kısım yönünden bozmuş ve dosyayı yeniden inceleme için alt mahkemeye göndermiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/12087 E.  ,  2025/21031 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/836 E. 2021/1300 K.
SUÇLAR : Hakaret, Cumhurbaşkanına hakaret
SUÇ TARİHLERİ :13.05.2014, 01.05.2015, 16.09.2015
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eylemin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı hareket edildiğine, paylaşım tespitlerinin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna ve kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Hakaret Suçu Yönünden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.
B. Cumhurbaşkanına hakaret Suçu Yönünden
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın yalnızca 16.09.2015 tarihli paylaşımının cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarını içermesi karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Hakaret Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B. Cumhurbaşkanına Hakaret Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tunceli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.12.2025 tarihinde karar verildi.